Εργαζόμενοι σχολικής καθαριότητας: Απεργία και κάλεσμα σε συλλογικές διεκδικήσεις

Διαμηνύοντάς την απαίτηση για μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα οι εργαζόμενοι στη σχολική καθαριότητα ανακοίνωσαν απεργιακή κινητοποίηση για την Τρίτη 28 Απρίλη με συγκέντρωση στο Υπουργείο Εσωτερικών στις 11.00 της ίδιας μέρας.

Αρωγός στον αγώνα των εργαζόμενων στέκεται η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας η οποία καλεί όλα τα σωματεία εργαζομένων στη σχολική καθαριότητα να κινητοποιηθούν και να προχωρήσουν σε συλλογικές διεκδικήσεις.

Σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία αναφέρει:

«Η διαχρονική ομηρία για χιλιάδες εργαζόμενους στη σχολική καθαριότητα, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, με γενίκευση των 3ωρων, 4ωρων και 5ωρων συμβάσεων, με μισθούς-ψίχουλα, με την εντατικοποίηση να έχει χτυπήσει κόκκινο, με μέσα ατομικής προστασίας που όχι μόνο δεν δίνονται, αλλά ακόμα και όταν δίνονται είναι ακατάλληλα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, έχει την υπογραφή όλων, μέχρι σήμερα, των κυβερνήσεων και των δημάρχων τους.

Οι χιλιάδες καθαρίστριες και καθαριστές στα δημόσια σχολεία γνωρίζουν καλά ότι αυτό το άθλιο εργασιακό καθεστώς κάτω από το οποίο εργάζονται, γίνεται χρόνο με τον χρόνο όλο και πιο αποκρουστικό. Ξέρουν ότι είναι πολιτική επιλογή της ΕΕ και των κομμάτων που την υπηρετούν. Είναι η πολιτική της συνεχούς υποχρηματοδότησης τόσο της σχολικής καθαριότητας όσο και συνολικά της Παιδείας. Είναι η πολιτική απογείωσης των ελαστικών σχέσεων απασχόλησης και των μισθών πείνας, που προετοιμάζει το έδαφος για να παραδοθεί στους εργολάβους ακόμη ένας ευαίσθητος τομέας, αυτός των σχολικών μονάδων, όπως έγινε με τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια και άλλες δημόσιες υποδομές.

Ξέρουν ότι πρέπει να συγκρουστούν με αυτή την πολιτική και με αυτούς που την υπηρετούν, που λογαριάζουν τα δικαιώματά τους, τις ανάγκες τους και τη ζωή τους ως κόστος. Όλα αυτά τα χρόνια έχουν χορτάσει από μεγάλα λόγια και υποσχέσεις, από επίδοξους σωτήρες και συνδικαλιστές που, στις πλάτες των εργαζομένων στη σχολική καθαριότητα, έχτιζαν καριέρες.

Είναι προκλητικό κάποιοι γνωστοί για τον ρόλο τους εργατοπατέρες, που όλα αυτά τα χρόνια έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να διασπάσουν τους εργαζόμενους στη σχολική καθαριότητα, να τους απογοητεύσουν και να τους αφοπλίσουν, ξαφνικά να εμφανίζονται ως υπερασπιστές τους, ανακαλύπτοντας τώρα τον κίνδυνο εισόδου των εργολαβικών επιχειρήσεων. Είναι αυτοί που δεν δίστασαν να κάνουν μπαλάκι τα σωματεία σχολικών καθαριστριών από ομοσπονδία σε ομοσπονδία, να φτιάχνει ο καθένας το δικό του μαγαζάκι για να εξασφαλίζει τη συνδικαλιστική του ύπαρξη. Αυτοί που βάζουν πλάτη για να περνάει άβρεχτη η κυβερνητική πολιτική και ξεχνούν να δηλώσουν 3,2 εκατομμύρια ευρώ έσοδα που βρέθηκαν στους λογαριασμούς τους, όπως ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Παναγόπουλος.

Ο κόμπος πλέον έχει φτάσει στο χτένι, με την ανασφάλεια και τους πενιχρούς μισθούς να εξανεμίζονται από την ακρίβεια και τη φοροληστεία. Είναι καθαρό ότι και αυτή η κυβέρνηση έχει επιλέξει πού θα πάνε τα χρήματα που έχει μαζέψει από το ξεζούμισμα των εργαζομένων. Όχι για τα σχολεία, τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους, όχι για την υγεία και την ασφάλειά τους. Αλλά για τους φονικούς στρατιωτικούς εξοπλισμούς, ώστε να εμπλέκει τη χώρα μας πιο βαθιά στη δίνη των πολέμων, για τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους και τους εργολάβους που έχουν μπουκώσει από ζεστό κρατικό χρήμα.

Η σχολική καθαριότητα είναι ζωτικής σημασίας για όλη τη σχολική κοινότητα, για όλη την κοινωνία, και δεν μπορεί να μπαίνει στο ζύγι κόστους – οφέλους. Κανένας δεν μπορεί να παίζει με τα δικαιώματα των εργαζομένων για μόνιμη και σταθερή δουλειά, ούτε με τις ζωές των παιδιών μας.

Τώρα είναι ώρα να δυναμώσουμε τους αγώνες μας! Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στη σχολική καθαριότητα, με τα σωματεία τους, να βγουν στο προσκήνιο και να ακουστεί δυνατά η φωνή τους. Υπάρχει πλούσια πείρα από τις δεκάδες παρεμβάσεις του προηγούμενου διαστήματος σε δήμους και στο υπουργείο, όπου μαζί με την Ομοσπονδία, τα Εργατικά Κέντρα, τους συλλόγους γονέων και τους εκπαιδευτικούς διεκδίκησαν και πήραν τις τριετίες τους, τα ΜΑΠ, πλήρες ωράριο. Που έδωσαν αποστομωτική απάντηση σε απειλές, απέτρεψαν απολύσεις και την είσοδο εργολάβων.

Ο συντονισμός των εργαζομένων σε όλη τη σχολική κοινότητα, με εργατικά σωματεία και φορείς του κινήματος, ήταν καθοριστικός σε αυτή την προσπάθεια και πρέπει να δυναμώσει ακόμα περισσότερο για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα, για να μπει τέλος στο καθεστώς ομηρίας για τους χιλιάδες συμβασιούχους, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα».