Η ΑΔΕΔΥ τοποθετείται με αυστηρή γλώσσα απέναντι στις δηλώσεις του Πρωθυπουργού για τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, υπενθυμίζοντας τον ιστορικό και θεσμικό της ρόλο, και καταγγέλλει προσπάθεια επιστροφής σε εποχές πολιτικής εξάρτησης και κομματικών διορισμών
Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού περί κατάργησης της μονιμότητας στο Δημόσιο, η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. παρεμβαίνει, υπερασπιζόμενη τον συνταγματικά κατοχυρωμένο χαρακτήρα της σταθερής εργασίας στον δημόσιο τομέα. Τοποθετείται θεσμικά, πολιτικά και ιστορικά, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο που συνιστά η στοχοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων και η επαναφορά σε πελατειακές λογικές του παρελθόντος.
Ακολουθεί η σχετική ανακοίνωση:
Με αφορμή τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού για τη μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων
Μετά τη δημοσιοποίηση δημοσκόπησης κυριακάτικης εφημερίδας για τη μονιμότητα στο Δημόσιο, ακολούθησε – όλως τυχαίως – η ραδιοφωνική παρέμβαση του Πρωθυπουργού, ο οποίος δήλωσε πως το κόμμα του θα προτείνει, στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης, την κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Ένας Πρωθυπουργός και μια κυβέρνηση που διπλασίασαν τον αριθμό των μετακλητών υπαλλήλων κατά τη διάρκεια της θητείας τους (από 1.700 σε 3.350), προαναγγέλλουν την κατάργηση μιας θεμελιώδους συνταγματικής κατάκτησης, την οποία εισήγαγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1911 για να αποτρέψει κομματικές προσλήψεις και να θεμελιώσει μια ανεξάρτητη και αντικειμενική δημόσια διοίκηση.
Η πρόθεση αυτή ισοδυναμεί με επιστροφή σε ένα καθεστώς πολιτικών διώξεων και κομματικών προσλήψεων, όπου κάθε νέα κυβέρνηση απέλυε τους υπαλλήλους της προηγούμενης και τοποθετούσε «δικούς της».
Σημαντικό είναι και το timing της παρέμβασης, η οποία πραγματοποιείται δέκα ημέρες πριν από την πρότυπη δίκη για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο – ένα αίτημα που έχει την καθολική υποστήριξη της κοινωνίας, καθώς κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί τα δώρα καταβάλλονται στον ιδιωτικό τομέα αλλά όχι στους δημοσίους υπαλλήλους, επτά χρόνια μετά το τέλος των μνημονίων.
Αντί να αναγνωρίσει τα οικονομικά αδιέξοδα που έχει προκαλέσει η πολιτική του, ο Πρωθυπουργός επανέρχεται στον κοινωνικό αυτοματισμό. Αντιμέτωπος με τις ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών, αδιάφορος απέναντι στην ακρίβεια και την απαίτηση για αυξήσεις, στρέφεται τώρα στους δημοσίους υπαλλήλους, που – σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat – είναι από τους χαμηλότερα αμειβόμενους στην Ευρώπη.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να ξανανοίξει το θέμα των απολύσεων στο Δημόσιο, όπως έκανε και την περίοδο που ο νυν Πρωθυπουργός ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, οδηγώντας σε διαθεσιμότητα και απόλυση χιλιάδες εργαζόμενους, αντί να ασχοληθεί με τη δραματική υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών.
Η μονιμότητα στο Δημόσιο, κατοχυρωμένη συνταγματικά εδώ και 114 χρόνια, δεν είναι προνόμιο – είναι εργαλείο προστασίας του δημόσιου συμφέροντος, διασφαλίζει την ανεξαρτησία των υπαλλήλων και λειτουργεί ως ανάχωμα στην αυθαιρεσία της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας.
Σε όλα τα σύγχρονα κράτη Δικαίου, η σταθερή εργασία στον δημόσιο τομέα θεωρείται αυτονόητη – ιδιαίτερα όπου υπάρχουν δημοκρατικοί θεσμοί.
Οποιαδήποτε απόπειρα κατάργησης της μονιμότητας, συνιστά ιστορική οπισθοδρόμηση, πολιτική πρόκληση και θεσμική υπονόμευση. Η επιστροφή σε λογικές τύπου Πλατείας Κλαυθμώνος είναι αιτία αντίδρασης και θα αντιμετωπιστεί ανάλογα.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Αναπαραγωγή άρθου από εδώ
