Αντεπίθεση Εργαζομένων στο Δημόσιο: Να αποσυρθεί το αντεργατικό χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο

Η κυβέρνηση της Κόζα Νόστρα του Μητσοτάκη, της συγκάλυψης του εγκλήματος στα Τέμπη, της υποστήριξης του σιωνιστικού κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, του Φραπέ και του Χασάπη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ εισάγει για ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 28 Αυγούστου το νομοσχέδιο για το νέο πειθαρχικό «δίκαιο» των δημοσίων υπαλλήλων(ΔΥ), με πρόσχημα την αξιοκρατία, τη διαφάνεια και την επίσπευση της απόδοσης δικαιοσύνης σε επίορκους. Άλλωστε ο Μητσοτάκης είχε χαρακτηρίσει τους ΔΥ ως βαθύ κράτος, για να ξεπλύνει τις εγκληματικές ευθύνες του για το έγκλημα στα Τέμπη και τώρα επιχειρεί να το εξυγιάνει.

Το νέο πειθαρχικό «δίκαιο», πατάει πάνω στο υπάρχον αντιδραστικό πειθαρχικό όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα το ν. Χατζηδάκη – Γεωργιάδη, επιχειρεί να τσακίσει κάθε φωνή αντίστασης στη βάρβαρη νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική και ταυτόχρονα να επιβάλλει ιδεολογικό και πολιτικό έλεγχο των ΔΥ. Κουμπώνει απόλυτα με το πογκρόμ ιδιωτικοποιήσεων των δημόσιων αγαθών και διάλυσης της κοινωνικής πρόνοιας. Είναι ένα ακόμα βήμα για την οικοδόμηση του κράτους έκτακτης ανάγκης που επιχειρεί η απομονωμένη κυβέρνηση της ΝΔ για να μπορέσει να επιβάλλει τα μέτρα αφαίμαξης της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, που απαιτεί η υιοθέτηση της πολεμικής οικονομίας της Ε.Ε. και των εξοπλισμών του ΝΑΤΟ. Είναι ένα πειθαρχικό «δίκαιο» καταστολής της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας, που φέρνει την κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο από την πίσω πόρτα και που επιχειρεί να καταργήσει συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων.

Πιο συγκεκριμένα το Νέο Πειθαρχικό «Δίκαιο»:

1. Επιδιώκει την έμμεση κατάργηση της μονιμότητας των ΔΥ, αφού τα «παραπτώματα» που οδηγούν σε οριστική αργία είναι πλέον πάρα πολλά. Η αυτοδίκαιη αργία θα μπορεί να επιβάλλεται από τη διοίκηση, χωρίς γνώμη του πειθαρχικού συμβουλίου,  σε περίπτωση σύλληψης και επιβολής περιοριστικών όρων. Χτυπούν περαιτέρω τη συνδικαλιστική δράση, αφού πολλοί αγωνιστές, απεργοί, εργαζόμενοι συλλαμβάνονται στο πλαίσιο κινητοποιήσεων και διεκδικήσεων.
2. Μετατρέπει τα Πειθαρχικά Συμβούλια (Π.Σ.) σε πλήρως ελεγχόμενα ποινικά δικαστήρια αφού καταργεί τη στοιχειώδη εκπροσώπηση των εργαζομένων (αιρετούς). Η σύνθεση των Π.Σ. αποτελείται μόνο από μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, δηλαδή διορισμένους συμβούλους του Δημοσίου που υπερασπίζονται νομικά την κυβέρνηση. Τη στιγμή που η κυβέρνηση έχει ήδη καταργήσει από τα Π.Σ. τους αιρετούς στους εκπαιδευτικούς και στους εργαζόμενους στον ΕΦΚΑ, πλέον οι Νομικοί Σύμβουλοι του Κράτους θα έχουν την αποκλειστική δικαιοδοσία να εκδικάζουν τις πειθαρχικές διώξεις του Δημοσίου εναντίον των ΔΥ, καθώς τώρα αποκλείονται από τη σύνθεση και οι δικαστές που ήταν οι πρόεδροι των Π.Σ.. Αποτελεί εμπαιγμό η δυνατότητα που δίνεται να παραστεί, χωρίς δικαίωμα ψήφου εκπρόσωπος τριτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης, ύστερα από αίτηση του διωκόμενου.
3. Επιβάλλει διαδικασίες express εκδίκασης υποθέσεων αφού μεταξύ άλλων με το άρθρο 121 προβλέπει ακόμα και ομαδική εκδίκαση υποθέσεων που έχουν συνάφεια, (φωτογραφική πρόβλεψη για τα πειθαρχικά εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στην απεργία – αποχή από αξιολόγηση). Καταργεί τη δυνατότητα άσκησης ένστασης κατά των αποφάσεων των Π.Σ.. Οι ΔΥ θα αναγκάζονται να στρέφονται σε δικαστικές προσφυγές με μεγάλη χρηματική επιβάρυνση. Σε περίπτωση δε στέρησης μισθού έως 1 μήνα δεν υπάρχει ούτε δικαίωμα δικαστικής προσφυγής και προστασίας!
4. Προβλέπει αποκλειστικά εξ αποστάσεως συνεδριάσεις των Π.Σ., κατάθεση ηλεκτρονικού φακέλου και λήψη αποφάσεων μέσω του κεντρικού πληροφοριακού συστήματος των 50 Νομικών Συμβούλων του Κράτους, καταργώντας έτσι τη δυνατότητα κινητοποιήσεων των εργαζομένων
5. Θεσμοθετεί για πρώτη φορά την «πειθαρχική συνδιαλλαγή», όπου ο διωκόμενος υπάλληλος μπορεί να ομολογήσει και να υποστεί ηπιότερη ποινή. Αναβιώνει δηλαδή τη δήλωση μετάνοιας φέρνοντας μνήμες άλλων εποχών.
6. Ταυτίζει αδικήματα κοινού ποινικού δικαίου όπως υπεξαίρεση, διαφθορά, πλαστογραφία, πράξεις κατά της γενετήσιας ελευθερίας με κατηγορίες κυρίως για συνδικαλιστική δράση και απεργία, όπως απείθεια, αναξιοπρεπής συμπεριφορά, άρνηση αξιολόγησης ποινικοποιώντας τη συνδικαλιστική πολιτική δράση.
7. Αυστηροποιεί και διευρύνει τις πειθαρχικές ποινές συνολικά για να ενισχύσει το κλίμα φόβου και αυταρχισμού. Διπλασιάζει την αρχική ποινή για μη συμμετοχή στην αξιολόγηση σε τουλάχιστον δύο μήνες στέρηση μισθού και οριστική παύση στην δεύτερη «άρνηση». Γίνεται ιδιώνυμο αδίκημα η «άρνηση υπαλλήλου να λάβει μέρος, να διευκολύνει ή να προβεί στη διαδικασία αξιολόγησης». Επαναφέρει τη «δυσμενή μετάθεση» δήθεν για λόγους «δημοσίου συμφέροντος» και «διευκόλυνσης διερεύνησης πειθαρχικού».

Στο στόχαστρο κυρίως ο αγώνας των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση

Το νέο Πειθαρχικό «Δίκαιο» είναι η προσπάθεια κυβέρνησης και υπουργείου να δημιουργήσουν νομοθετικό πλαίσιο για να υλοποιήσουν τις απειλές τους απέναντι στους 2500 εκπαιδευτικούς που έχουν δεχθεί παραπομπή στα Π.Σ επειδή ασκούν το συνταγματικό τους δικαίωμα στην απεργία – αποχή από την αξιολόγηση, εφαρμόζοντας τις αποφάσεις των συνδικάτων τους αλλά και όσων διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας, καλύτερη λειτουργία των σχολείων – υπηρεσιών κ.α..

Είναι αποκαλυπτικές μόνο λίγες από τις ήδη υπάρχουσες περιπτώσεις πειθαρχικών διώξεων συναδέλφων, που αποδεικνύουν πως ο στόχος δεν είναι οι «επίορκοι», αλλά όσοι αντιστέκονται. Η συναδέλφισσα Χοτζόγλου που τέθηκε σε δυνητική αργία  για «αναξιοπρεπή συμπεριφορά» ως ερμηνεία της διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας, επειδή συμμετείχε σε κινητοποίηση  κατά της αξιολόγησης με μαθητές της. Η συναδέλφισσα Καψαλάκη που παραπέμφθηκε με το ερώτημα της δυνητικής αργίας, επειδή κατήγγειλε την απουσία σχολικού νοσηλευτή, με βάση την κατηγορία της «κακόβουλης άσκησης κριτικής προς την προϊσταμένη αρχή». Η ΕΔΕ της προέδρου του ΣΕΠΕ Ζακύνθου για τη θεατρική παράσταση (εκτός σχολείου) «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης»! Η δίωξη του Κ. Τουλγαρίδη για τη συνδικαλιστική του δράση, αλλά και ενός εργαζόμενου στο Μουσείο Αλεξανδρούπολης(επειδή εξέφρασε την αντίθεσή του στην παρουσία ΝΑΤΟϊκών δολοφόνων στον χώρο του μουσείου), με την κατηγορία μεταξύ άλλων και λόγω της «παραβίασης υποχρέωσης εχεμύθειας» ως εργαλείο τσακίσματος της αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους. Αλλά κυρίως η Π. Τυχεροπούλου(υπαλλήλου που οδήγησε στην αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ), τιμωρήθηκε με δυσμενή μετακίνηση, υποβιβασμό και χρηματική ποινή.

Μόνος δρόμος για να πάρουμε οξυγόνο ο πολύμορφος αγώνα διαρκείας!

με Γενικές Συνελεύσεις, Επιτροπές Αγώνα, Απεργίες, διαδηλώσεις και συνέχιση της Απεργίας – Αποχής από την αξιολόγηση σε όλο το Δημόσιο για να επιβάλλουμε:

• Να αποσυρθεί το αντεργατικό χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο!

• Να ανακληθούν τώρα όλες οι συνδικαλιστικές διώξεις και τα πειθαρχικά!

Να βαδίσουμε στο δρόμο της 28ης Φλεβάρη και με γενική πολιτική απεργία να στείλουμε στον αγύριστο την Κυβέρνηση του πολέμου, της σαπίλας, της φτώχειας και της διαφθοράς και όποιας άλλης επίδοξης επιχειρήσει να εφαρμόσει βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.