Στη Χίο από τις 17 Μαρτίου 1948 έως τις 13 Απριλίου 1949, γράφτηκε μια από τις πιο συγκλονιστικές αλλά και ένδοξες σελίδες του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα, όπου χιλιάδες γυναίκες από 15 έως 80 ετών βρέθηκαν έγκλειστες στο Στρατόπεδο Εξόριστων Γυναικών. Γυναίκες που είτε είχαν ιστορικό με τους αντάρτες, λόγω της συμμετοχής τους στην αντίσταση κατά των Γερμανών, είτε γιατί ήταν από «ανταρτοοικογένειες» χαρακτηρίστηκαν επικίνδυνες από τις κυβερνήσεις εκείνης της μαύρης περιόδου του εμφυλίου πολέμου και βρέθηκαν έγκλειστες αρχικά στη Χίο, στη συνέχεια στο Τρίκερι και τέλος στη Μακρόνησo.
Tον Ιούλιο του 1997, χάρη στις ενέργειες της δημοσιογράφου Αγγελικής Χατζηδημητρίου και του τοπικού παραρτήματος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ) Χίου, μια μεγάλη ομάδα από αυτές τις γυναίκες επισκέφτηκαν για πρώτη φορά τη Χίο, μετά την εξορία τους.
Στο στρατόπεδο Γκιάλα, η έδρα σήμερα της 96ης Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (96 ΑΔΤΕ), όπως και στα σχολεία του Αγίου Θωμά (το σημερινό 7ο Δημοτικό Σχολείο Χίου) όπου κρατήθηκαν, σημειώθηκαν ιδιαίτερα συγκινητικές στιγμές, με τις τότε εξόριστες γυναίκες. Με τη μνήμη τους, να πηγαίνει σε τραγούδια, στιγμές, εκδηλώσεις, καθημερινές στιγμής της ζωής τους ως κρατούμενες.
Αυτή η επίσκεψη έδωσε αφορμή στα αδέρφια Γιώργο και Γιάννη Αμπαζή, στελέχη του ΚΚΕ στη Χίο, να ξεκινήσουν τη συγκέντρωση υλικού για τη συγγραφή ενός βιβλίου, που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» και έχει τον τίτλο: «Η Ιστορία αυτή δεν θα ξεχαστεί… Στρατόπεδο εξόριστων γυναικών Χίου 1948-1949».
«Δεν επιλέξαμε τυχαία αυτή τη συγγραφή, πρέπει να πούμε ότι είναι ένα συλλογικό έργο στο οποίο συνέβαλαν επίσης η Αγγελίνα Σκουφάλου, ο Γιάννης Ζωφός, ο Χρήστος Οικονόμου, αλλά και η Επιτροπή του Παραρτήματος Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, συλλέγοντας ιστορικά στοιχεία, ντοκουμέντα, τεκμήρια τα οποία επιβεβαιώνουν ότι η Χίος αποτέλεσε ένα από τα κάτεργα μαρτυρίου των μεταμφυλιοπολεμικών κυβερνήσεων που με τη συμβολή των Αμερικάνων και Άγγλων Ιμπεριαλιστών ταλάνισαν το λαό μας», σημείωσε ο δάσκαλος Γιώργος Αμπαζής.
Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη γυναίκα, αγωνίστρια, εργαζόμενη δημοσιογράφο, Αγγελική Μ. Χατζηδημητρίου (μέλος της ΕΣΗΕΠΗΝ και που από το 2006 είναι σε καθεστώς αναπηρίας όταν τραυματίστηκε βαριά κατά την ώρα εργασίας στο εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Χίο), η οποία και πρωτοστάτησε ώστε το 1997 να έρθουν για πρώτη φορά μετά από αυτά τα “πέτρινα χρόνια” στη Χίο, ένας μεγάλος αριθμός γυναικών και να επισκεφτούν τα μέρη όπου βρέθηκαν φυλακισμένες.
Το Σάββατο, 11 Ιουλίου στις 7.30 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί ειδική εκδήλωση – βιβλιοπαρουσίαση στο 7ο Δημοτικό Σχολείο (Αγίου Θωμά) Χίου, το οποίο λειτουργούσε τότε ως το “παράστημα Β’ των επικίνδυνων γυναικών”, από την ΤΕ Χίου του ΚΚΕ και το παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.
Στην εκδήλωση θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια μνημείου, προσφορά της ΚΕ του ΚΚΕ, φιλοτεχνημένου από την Εύα Μελά. Επίσης θα απευθύνει χαιρετισμό η Χριστίνα Σκαλούμπακα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
Το πρωί της ίδιας μέρας, μετά από σχετική άδεια του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, θα πραγματοποιηθεί ιστορικός περίπατος στα κτηρια των στρατώνων που ήταν επίσης φυλακισμένες οι εξόριστες γυναίκες την περίοδο 1948-1949. Το ραντεβού είναι στις 10.00 π.μ. στην είσοδο της 96 ΑΔΤΕ (στρατόπεδο Γκιάλα).
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
Αναπαραγωγή άρθου από εδώ
