Ο 9oς πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος υπάρχει πραγματικά, λένε επιστήμονες – Αποκαλύπτουν πώς θα εντοπίσουμε τον μυστικό αυτό κόσμο

Είναι ένα ερώτημα που έχει προβληματίσει επιστήμονες σε όλο τον κόσμο εδώ και χρόνια: Υπάρχει άραγε πραγματικά ένας ένατος πλανήτης κρυμμένος στο ηλιακό μας σύστημα;
Και αν ναι, πώς μπορούμε να τον βρούμε;

Τώρα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Ρις υποστηρίζουν πως έχουν νέα στοιχεία για τον Πλανήτη Εννέα – καθώς και μια μέθοδο για την ανίχνευσή του.

Με βάση σύνθετες προσομοιώσεις, η ομάδα αναφέρει ότι υπάρχει περίπου 40% πιθανότητα να κρύβεται ένα αντικείμενο τύπου Πλανήτη Εννέα στο ηλιακό μας σύστημα.

Και αν πράγματι υπάρχει, τότε θα μπορούσε να εντοπιστεί μέσω του Παρατηρητηρίου Vera C. Rubin, όπως λένε.

Το παρατηρητήριο αυτό, που βρίσκεται στην κορυφή ενός βουνού στη Χιλή, διαθέτει τη μεγαλύτερη κάμερα που έχει κατασκευαστεί ποτέ – και αναμένεται να στείλει τις πρώτες του εικόνες εντός των επόμενων εβδομάδων.

«Με την ασύγκριτη ικανότητά του να παρατηρεί τον ουρανό σε βάθος και λεπτομέρεια, το παρατηρητήριο αναμένεται να προωθήσει σημαντικά την αναζήτηση απομακρυσμένων αντικειμένων του ηλιακού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα είτε να εντοπιστεί ο Πλανήτης Εννέα είτε να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα στοιχεία για να αποκλειστεί η ύπαρξή του», ανέφεραν οι ερευνητές σε δήλωσή τους.

Ο Πλανήτης Εννέα είναι ένας υποθετικός πλανήτης, η πιθανή ύπαρξη του οποίου αναφέρθηκε για πρώτη φορά από αστρονόμους του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) το 2016.

Λέγεται ότι έχει μάζα πέντε έως δέκα φορές μεγαλύτερη από της Γης και ότι περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε μια εξαιρετικά επιμηκυμένη τροχιά, πολύ πέρα από τον Πλούτωνα.

Αν όντως υπάρχει, ο Πλανήτης Εννέα θα μπορούσε να εξηγήσει τις ασυνήθιστες τροχιές ορισμένων μικρότερων αντικειμένων στη Ζώνη Kuiper – μια περιοχή γεμάτη παγωμένα σώματα που εκτείνεται πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα.

Στη νέα τους μελέτη, η ερευνητική ομάδα επιχείρησε να κατανοήσει εάν ο Πλανήτης Εννέα θα μπορούσε πράγματι να υπάρχει.

Με τη χρήση πολύπλοκων προσομοιώσεων, απέδειξαν ότι πλανήτες με ευρείες τροχιές όπως ο Πλανήτης Εννέα δεν είναι ανωμαλίες.

Αντιθέτως, είναι φυσικά παράγωγα μιας χαοτικής αρχικής φάσης εξέλιξης των πλανητικών συστημάτων.

«Ουσιαστικά, παρακολουθούμε μπίλιες σε ένα κοσμικό φλιπεράκι», δήλωσε ο Αντρέ Ιζιντόρο, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

«Όταν οι γιγάντιοι πλανήτες αλληλεπιδρούν βαρυτικά μεταξύ τους, μερικοί εκτοξεύονται μακριά από το άστρο τους.

Αν η χρονική στιγμή και το περιβάλλον είναι κατάλληλα, αυτοί οι πλανήτες δεν εκτοπίζονται, αλλά παγιδεύονται σε πολύ απομακρυσμένες τροχιές».

Οι προσομοιώσεις έδειξαν ότι οι πλανήτες ωθούνται σε αυτές τις τροχιές από εσωτερικές αστάθειες και σταθεροποιούνται από τη βαρυτική επιρροή γειτονικών άστρων.

«Όταν αυτές οι βαρυτικές “κλωτσιές” συμβούν ακριβώς τη σωστή στιγμή, η τροχιά ενός πλανήτη αποσυνδέεται από το εσωτερικό πλανητικό σύστημα», εξήγησε ο Νάθαν Κάιμπ, εκ των συγγραφέων της μελέτης.

«Αυτό δημιουργεί έναν πλανήτη με ευρεία τροχιά – ουσιαστικά παγωμένο στη θέση του, μετά τη διασπορά του αρχικού σμήνους άστρων».

Όσον αφορά τον Πλανήτη Εννέα, οι ερευνητές εκτιμούν πλέον ότι υπάρχει 40% πιθανότητα να υπάρχει.

«Οι προσομοιώσεις μας δείχνουν ότι, αν το πρώιμο ηλιακό σύστημα πέρασε από δύο φάσεις αστάθειας – την ανάπτυξη του Ουρανού και του Ποσειδώνα, και την μεταγενέστερη διάσπαση μεταξύ των γιγαντιαίων αερίων πλανητών – τότε υπάρχει έως και 40% πιθανότητα να παγιδεύτηκε ένα αντικείμενο τύπου Πλανήτη Εννέα εκείνη την περίοδο», δήλωσε ο καθηγητής Ιζιντόρο.

Η ομάδα ελπίζει τώρα να χρησιμοποιήσει το Παρατηρητήριο Vera C. Rubin για να αποδείξει την ύπαρξη του Πλανήτη Εννέα μια και καλή.

«Καθώς βελτιώνουμε την κατανόηση του πού και πώς να ψάξουμε, δεν αυξάνουμε μόνο τις πιθανότητες να εντοπίσουμε τον Πλανήτη Εννέα», πρόσθεσε ο Ιζιντόρο.
«Ανοίγουμε ένα νέο παράθυρο στην αρχιτεκτονική και την εξέλιξη των πλανητικών συστημάτων σε όλο τον γαλαξία».